نيكمردان براي مقربين گناه محسوب مىشود » . بنابراين ، عارف كامل كسى است كه قلب خود را همچون هيولى كه هر صورتى را مى پذيرد آمادهء پذيرش هر صورتى سازد كه محبوب ، آن صورت را به آن قلب بدهد و هيچ صورت و فعليّتى را از پيش خود مطالبه نكند ، و از هر دو عالم بگذرد و به هر دو نشأه پشت پا زند ، چنان كه عارف شيراز گويد : در ضمير ما نمى گنجد به غير از دوست كس هر دو عالم را به دشمن ده كه ما را دوست بس در جاى ديگر گويد : نيست در لوح دلم جز الف قامت دوست چه كنم حرف دگر ياد نداد استادم اين است حقيقت آن اخلاصى كه در روايت به آن اشاره شده كه « هر كس چهل روز براي خدا اخلاص از خود نشان دهد چشمه‌هاى حكمت از دل أو بر زبانش جريان مى يابد » . و در كافى از امام رضا عليه السّلام نقل شده است كه أمير المؤمنين عليه السّلام مى فرمود : « خوشا به حال كسى كه عبادت و دعا را براي خدا خالص كند ، و دلش را به آنچه چشمش مى بيند مشغول نسازد ، و ياد خدا را به آنچه گوشش مى شنود فراموش نكند ، و به آنچه به ديگرى داده شده سينه‌اش اندوهگين نگردد » . پس مرگ بر بنده‌اى كه ادعاى بندگى كند آنگاه آقا و مولاى خود را به أسماء و صفاتى بخواند كه آسمان هاى ارواح و زمين هاى اشباح با آن أسماء و صفات استوار است ، ولى خواسته‌اش شهوتهاى نفسانى و رذايل حيوانى باشد و تاريكيهايى را بخواهد كه روى هم انباشته شده